Het Gezicht in het Hout

Antwerpen, voorjaar 1566. Zes weken na de begrafenis van haar vader kookt Lysbeth Daems nog elke ochtend lijm in de werkplaats, ook als er niets te lijmen valt. Zolang er gewerkt wordt, blijft het huis van de beeldsnijder staan. Lysbeth weet hoe het afloopt met een huis waar niemand meer werkt: het gereedschap ligt per stuk te koop op een laken op de markt, en de dochter wordt uitgehuwelijkt. Niemand snijdt een gezicht zo goed als zij. Toch is een eigen merk voor een dochter niet weggelegd, en wat ze ‘s nachts in het geheim snijdt, verbrandt ze in het lijmvuur. Dan herstelt ze een oud Mariabeeld van haar vader en vindt ze in het hout iets wat hij daar verborg. Vanaf dat moment moet ze kiezen wat ze zegt, en tegen wie. Haar oudste broer Adriaen wil het huis en het gilde redden. Haar jongste broer Rombout loopt naar de hagenpreken buiten de stad. En in augustus trekt de Beeldenstorm door Antwerpen, met hamers en touwen, langs de altaren waar de beelden van haar vader staan. Het gezicht in het hout is een roman over een zus tussen twee broers, over een vak dat je in je handen draagt, en over de prijs van een geheim in een stad die kapotslaat wat ze eeuwenlang vereerde.