De jeugd van Paul Wilting

Paul is elf jaar oud als zijn ouders en jongere broers vanwege het werk van Pauls vader naar Sumatra vertrekken. Na zeven maanden wekelijkse correspondentie via brieven stopt het contact abrupt in mei 1940 vanwege de Duitse bezetting van Nederland. Als gevolg van de Japanse bezetting van Nederlands-Indië en de daaropvolgende onafhankeljksoorlog duurt het tot november 1945 voor Paul weer een levensteken van zijn familie ontvangt. Paul heeft intussen de middelbare school doorlopen en zelf gekozen voor de studie economie aan de hogeschool van Rotterdam. Terwijl Paul de Duitse bezetting van Nederland in Den Haag meemaakt met als dieptepunt de hongerwinter, kampen zijn ouders en broers met de ellende van de Japanse bezetting in Indië. Pauls vader wordt als krijgsgevangene aan het werk gezet in Thailand en Pauls moeder en broers komen in verschillende Jappenkampen op Java terecht, waar ze meer dan drie jaar lang een ellendige tijd doormaken. In maart 1946 komen Pauls moeder en zijn broers terug zonder Pauls vader. In het zich van de oorlog herstellende Nederland ontmoeten zij weinig begrip voor hun rampzalige jaren in Indië.