Drop the Subject

In het jaar 2000 schreef ik mijn masterthesis in de klinische psychologie over de gelijkenis tussen de Lacaniaanse psychoanalyse en de leer van de Boeddha wat de materialiteit van het zelf betrof. Beide leken me te indiceren dat er niet zoiets was als een feitelijk zelf, eerder een verlangen om iets dergelijks te construeren waardoor de mens gevangen geraakte in ziekte en lijden. Therapie was daarom eerder een losmaken van deze constructies en een opnieuw verbinden met de lege kern, die alle creatieve mogelijkheden weer opende. Een loslaten van het zelf dus, eerder dan een nieuwe constructie, een nieuwe poging om iets te bouwen wat misschien niet eens hoeft te bestaan. Deze tekst is een korte samenvatting die ChatGPT van mijn thesis heeft gemaakt.